 |
| |
- - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - -
|
|
Գործը լավագույնս է
բացահայտում մարդուն:
Նվիրումի և դժվարին ճանապարհ անցած արվեստագետը անպայման գրում
է սրտով, աշխատանքին նվիրվում անմնացորդ և վերաբերվում որպես սրբության, որպես
աղոթքի, մինչև վերջին կաթիլը քամում իր հոգին:
Նրա ստեղծագործական
ինքնուրույն կյանքը եղավ կարճ՝ ընդամենը 13 տարի:
Օժտված լինելով անսահման երևակայությամբ և ոգու ուժով՝ արտահայտվելու
անհրաժեշտությունը հանգիստ չէր տալիս նրան: Աշխատում էր
հնարավորինս արագ վերականգնել կորսված տարիները՝ գիտակցելով որ չի կարողանա
հասնել բարձրագույնին՝ առանց զոհողության, տքնանքի և անվերջ
ինքնակատարելագործման:
Կյանքի օրոք հնչեցին
ընդամենը մի քանի ստեղծագործություն, սակայն այդ մի քանիսն էլ բավարար եղան՝
իրենց վրա սևեռելու համաշխարհային հանրության ուշադրությունը:
Չլսեց իր սիմֆոնիաներից և
ոչ մեկը: Մահ սիմֆոնիկ
պոեմի ձայնագրությունը տեղ հասավ նրա մահվանից հետո միայն:
Հաղթական Ռեքվիեմը, որի լսելուն սպասում էր անհամբեր՝ հնչեց իր
հուղակավորության օրը: Արդյո՞ք կանխազգում էր մահը:
Եթե այո՛, ապա այն կոչել է Հաղթական, դա իր բնույթն էր՝ հաղթել և երբեք
չպարտվել ճակատագրին:
Մեզ մնում է միայն բացել
մեր հոգու դռները և փորձել ըմբռնել արվեստագետի հոգին:
Երաժշտությունը ոգուց բխած փիլիսոփայություն է: Ոչինչ և
ոչ ոք ավելի լավ չի կարող ներկայացնել արվեստագետին, քան իր իսկ ստեղծածը:
Ավելին կասի միայն նրա երաժշտությունը... |
|

Հարություն
Դելլալյան
շարժանկարը պատմությունն է այն կյանքի որով անցել է ...
մանրամասն »
Նվիրումի
հնչուններ գիրքը՝ հայերեն և անգլերեն լեզուներով պատմում է ...
մանրամասն » |
|
|